0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
25
Okunma
Belki bir gün
güneşi tutup indiririz yere,
karanlığa alışmış gözlerimizin önüne.
Belki bir gün
gök gürültüsü gibi haykırırız
suskunluğun çatlaklarından.
Yağmur yağar,
kirlenmiş kulaklarımız yıkanır,
duymadıklarımız dökülür sokaklara.
Belki bir gün
toprak kokusu oluruz,
biraz daha derine işleriz
bastırılmış hayatların üstünde.
Ve o gün
yeşil ve mavi değil sadece...
her şey unutulmuş gibi görünürken
direnen bir umut filizlenir,
kök salar karanfiller en derin yaralara,
ve yeniden başlar hayat, sessizce.
Bayram köse
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
