1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
246
Okunma

Gökyüzü, hüznünü asmıştı bulutların solgun omuzlarına,
Rüzgâr, keskin bir bıçak gibi inmişti ağaçların tenine.
Yağmur, karanlığı en derin yerinden ıslatırken
Biz, bir gül fidanı gibi sabırla bekliyorduk baharı...
Fırtınaları sığdırdım yüreğimin tenha sevdasına,
Zihnimde gidip gelen kör bir testerenin uğultusu...
Kesilmiş düşüncelerimin dilsiz sesidir
Gecenin gölgeleri, hüznün tünellerinde dolaşır sessizce.
Ama hayat, inatçı bir çiçektir karanlığa karşı;
Açtıkça çoğalır, filizlenir derinlerimizde.
Ve umut...
Yeşilin en taze yerinden,
Mavinin en sonsuz kıyısından doğar yeniden
Bayram Köse
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.