1
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
500
Okunma
Bir mısra düşer rüzgârla pencereme,
Kapısını açar uykularım sabahın güneşine.
Rüzgâr bırakır penceremin pervazına
Gün ağarınca okunabilecek mısralar.
Kuru yapraklar cama vurup susuyor,
Patikada yalnız duruyor çarpık ağaçlar.
Yağmur yağıyor sakin sakin, orman çırılçıplak;
Gün ağarınca yankılanır mısralar.
Ve ta
dağdan dağa,
insandan insana uzanır...
bir ses olur içimde,
gün ağarınca yeniden doğan...
Bayram Köse
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
