Ruhu revanım…

Bu nasıl bir çağrıdır ki içime dokunur,
Adın değince kalbime bahar olurum,
En sessiz yerimde bile senin adın var,
Bir sesle çoğalan en güzel duamsın sen.

Ruhu revanım…
Kalbimde açan çiçeklerin sırrı sensin,
Kuru dalları bile yeşerten o inceliğin,
Bir bakışınla renklenir bütün mevsimler,
Sen gelince dünyam bile yeniden aydınlanır.

Ruhu revanım…
Seninle uyanmak bir mucizeye uyanmak,
Gözlerimi açtığım her sabah sana varmak,
Mesafelerin eriyip yok olduğu o an,
Zamanın bile diz çöktüğü bir sevda bu.

Ruhu revanım…
Sesin değince yüreğime huzurum çoğalır,
Kırık yanlarım usulca toparlanır,
Sanki yıllardır seni beklemişim gibi,
Her şey yerli yerine oturur bir anda.

Ruhu revanım…
Senin zarif ruhun dokundu bana,
İçimde saklı kalan tüm güzelliklere,
Unuttuğum ne varsa hatırlattın,
Sevmek böyle bir şeymiş dedirttin.

Ruhu revanım…
Birlikte kurduğumuz o hayal var ya,
Gerçeğe en yakın düş gibi içimde,
Uzaklar bile yakın olur sen isteyince,
Yeter ki kalbim kalbine değsin.

Ruhu revanım…
Geceler bile başka karanlık sen yokken,
Ama seninle yıldızlar daha parlak,
Birlikte susmanın bile anlamı var,
Çünkü kalbim seninle konuşur.

Ruhu revanım…
Eğer bir gün mucizeler gerçek olursa,
Bil ki adı sen olacaksın o mucizenin,
Ve ben her defasında yeniden inanacağım,
Seninle başlayan o sonsuz sevdaya