Zaman henüz başlamamış
Ölüm daha doğmamıştı
İlk Zerdüşt ateşini
Benim bedenimde yaktılar

Söndürmeyince
Ayaz atam
Ateşin tutkusunu
Ahura Mazda ya
Ulaştı
Alevin ruhu
Oda sönsün diye
Bedenimde ki har
Beni
Bir nehrin azgın sularına attı

Sularda diken
Sularda karanlık
Suların içinde sürüngenler
Yılan çıyan
Sular sonsuz bir sürükleniş

Ki ben
Sürüklenirken z/amansızca
Aceleci kuşların
Gölgeleri geçti suyun yüzünden
Telaşlıydı
Gölgeleri
Varıp
Yaşam denizinde kaybolmaya
Oysa
Benim hiç gölgem olmadı suların karanlığında

Sonra
Gök Tengri menem
Duydu
Sessiz çığlığımı
Bir damla aydınlık değdirdi
Göğsüme
Ve
Bilinmez bir sancı başladı
İçimde
Göğsümden çıkan dallarım
Sarılıp kök saldı toprağa

Ki
Su ve toprak arasında
Köprü olunca insan
İşte o an başladı zaman döngüsü
İlkin
Ölüm doğdu çöllerde
Toprak sahiplendi ölümü ....

Taylan KOÇ