Her derdin her sıkıntının ondadır şifası,
Kol kanat gerer, huzurdur hayali rüyası,
Sürekli didinmekle geçer bu dünyası,
Her rengi her teni ayrı boyar fırçası.

Yorgunluk bilmez, koşar her işe,
İsyan etmez, sabırlıdır gidişe,
Zor demez dayanaktır çıkışa, inişe,
Yine de her vakit içinde bir endişe.

Kocası, çocuklarıdır tüm serveti.
Her haliyle sunar onlara cenneti,
Azmi, çabası hanesinin bereketi,
Ona bağlıdır var olmanın lezzeti.

Mükellef yapar, mütevazı sofrayı,
Gül yapar daha açmamış goncayı,
Yiğit yapar vatana, tazecik koçları,
Güç katar varlığı ile hayat ortağı.

Mahzundur, eğiktir biraz boynu,
Hemen sezer tuzak olan oyunu,
Güzellikle, iyilikle yetiştirir soyunu,
Gam ve kederdir yavrusunun sorunu.

Bazen solar bazen çiçek açar yüzü,
Yine de saklar, göstermez hiç hüznü,
Tartıp biçmeden söylemez sözünü,
Saadete adar akıp giden ömrünü.

Güzeldir ama zordur anne olmak.
Her sinede ayrı ayrı tutunmak;
Acıda, sevinçte, başarıda bulunmak,
Başkasının güzellikleri ile avunmak.

Vefalı evlat, istediği tek ödüldür.
Onun barınağı sevgi dolu gönüldür,
Rızası, dualarda Yaradan’a köprüdür,
Cennet için ayağının altı öpülür.