Bilir misin sen, gece niçin karanlıktır?
İşlenen onca günaha, hangi aydınlık dayanır.
Belki de bir ayıbın üzerini kapatır,
Yine de her dem gündüze âşıktır.

Cennet için uğraşır, günahlar yolunda,
Kılıf arar her daim işlediği hataya,
Dinlemez, hiç nasihat edilse de ona,
Yine de her dem umulur, erişir o nura.

Hakikati arar yalanlar diyarında,
Ne diyor hiç bakmaz vicdanına,
Haramı bile katık eder, helal rızkına,
Yine de her dem iman telaşında.

Duymaz onu hayra çağıranı,
Saplanırken bataklığa elini uzatanı,
Kanayan yarasına merhem olacağı,
Yine de her dem beyhude hayatı.

Din ise konu, kimseye söz bırakmaz.
Kalbi temizdir, hayâya hiç bakmaz.
Menfaati varsa yerinde duramaz.
Yine de her dem dünyaya doymaz.

Kanar her habere, araştırmaz kim diye.
İftiraya bile inanır, ona küsüm diye.
Su serptiler, ferahladı gönlüm diye,
Yine de her dem hak yolunda ölürüm diye.

Bilir misin? Gündüz neden aydınlıktır?
Gerçek onun yüreğinde barınır.
Her sima, onun içinde tanınır.
Vuslattır, her sabah yeni sayfa açılır.
Yine de her dem sonu karanlıktır.

Hakikat yoluna tüm kapılar açılır.
Bin bir gerçek ayan olur saçılır.
Hakikat batıldan bir bir ayrılır.
Davalar gayretle menzile ulaşır.
Yine de her dem sonu mahşere dayanır.