Dayanamıyorum gözden akan yaşlara ben,
İçim sızlar, içim yanar, göçüp giden analara ben,
Sessiz kalan o son bakış, söylenmemiş o sözlere,
Yüreğimde derin bir yara, kaybolmuş izlere ben.

Elleri nasıl da sıcaktı, kucağı huzur doluydu,
Şimdi boş kalan o yerler, karanlık bir yol oldu,
Her akşam sofrada eksik, her sabah sesdiz ev,
Anasız büyüyen çocuklar, yetim kalan her nefes.

Biliyorum ki "zamanla geçer " diyorlar hep,
Ama nasıl geçsin ki bu hasret, bu derin keder?
Rüyalarımda görüyorum,elini uzatıyor bana,
Uyanınca yastığım ıslak, yine ağlamışım sabaha kadar.

Dayanamıyorum gözden akan yaşlara ben,
Yanağa süzülen damlalara,içindeki sızıya ben,
"Cennet ayakların altında" derler ya işte,
Onlar cennette, biz yeryüzünde hasretle.


Not: Kaybı olup da izi kalanlara hitaben...
Tüm anaların Anneler Günü kutlu olsum!