Günahımla geldim ben dergâhına
Derman diye düştüm ben yollarına
Sen Gafûr’sun ört hatamı başıma
Rahmetine sığındım Ya İlahi

Gece oldum nurun düştü özüme
En-Nûr adı değdi gönül gözüme
Bir katreyim aktım aşk deryana
Yoklukta can bulayım Ya İlahi

Yandım aşkın düştü cân ocağına
Bir pervane döndüm aşk bucağına
El-Vedûd’un cemâliyle bağına
Muhabbetinle çağır Ya İlahi

Ne mal ister ne de dünya gönlüm
Bir secdede erir benim bütünüm
El-Bâkî sen, fânî imiş her zulüm
Senden gayrı neylersin Ya İlahi

Düştüğümde Tevvâb diye ağladım
Sabır deyip Es-Sabûr’a bağladım
Kırık gönlü El-Latîf’e çağladım
Lütfun ile sar beni Ya İlahi

Rızkı veren sensin ey Rezzâk olan
Çölde susuz kalmış cana can bulan
Bir lokmada bin hikmeti sunulan
Şükrüm sana erişmez Ya İlahi

Kalbim sensiz viran olmuş bir hâne
Adın düştü döndü gülistân yine
El-Hâdî sen yol göster her dem bana
Kaybolmadan tut beni Ya İlahi

Nefs elimden çekip aldı dermanı
Sensiz geçen vakit etti zindanı
Bir “Allah” deyişin söker hicranı
Zikrin ile dirileyim Ya İlahi

Kapında bir garip kulum ağlayan
Hem günahla hem ümitle çağlayan
Rahîm olan sensin derde bağlayan
Dermanımı ver bana Ya İlahi

Mahrûmî der sensiz gönül haraptır
Sensiz geçen her bir nefes seraptır
Kul dediğin affın ile hayattır
Beni bende bırakma Ya İlahi