Göz kararı bir düzen, üstünkörü bir emek,
Maksat yasak savılsın, sadece "yaptım" demek.
Günü kurtarma derdi, her adımda bir seksek,
Ne bir özen barındırır, ne de yürekten destek.

​Eğri büğrü çizgiler, yarım kalmış her hece,
İnce işçilik beklerken, her şey sanki bir bilmece.
Emek ter dökmez ise, her eser kalır cüce,
Baştan savma her adım, zarar verir ömürce.

​Gönülsüz pişen aşın, tuzu olmaz tadı yok,
Ruhsuz bakılan yüzün, feri kaçmış adı yok.
Derine inmedikçe, kalpte yeri yurdu yok,
İşi baştan savanın, aslında nasibi yok.

​Zaman dolsun yeter ki, saatler boşa vursun,
İsterse kurulan düş, olduğu yerde dursun.
Bir düğüm atılmadan, sökükler öyle dursun,
Yürekten gelmeyen iş, hüsranla hesap sorsun.

​Yarına kalmaz izi, rüzgâr eser de gider,
Özensiz her başlangıç, kederle veda eder.
Candan bir dokunuşla, biter ancak bu keder,
Baştan savmak aslında, ömrü eylemek heder