0
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
74
Okunma
Asırlar çökmüş omuzlarıma, ağır bir sükût gibi,
Zamanın çarkı kırılmış, dönmez bu viranede geri.
Güneşten bir katre sızmaz, perdeler çekilmiş fecre,
Ben bir kuytu mezarlığım; karanlıklar mülkümün tek feyzi.
Mevsimler geçer üstümden, ne bahar duyarım ne hazan,
Toprağım ki yoğrulmuş, bin ah-ı eninden ve tozdan.
Gözyaşı pınarları kurumuş, saki kadehi kırmış,
Bir meşale yakmaz mı bu zifiri zindanda bir an?
Servi boyun bükmüş, rüzgâr fısıldar ismimi nisyana,
Varlık dediğin bir rüya, uyanmak düşmüş bana yana yana.
Lâ-mekân içinde bir nokta, dilsiz bir feryat olmuşum,
Ey ömür! Bir mum gibi bittin, sığındın bu sonsuz geceye, bu cana.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
