Bu güzel ve içten sözleriniz ruhuma dokundu. Şiirin kalbe değdiğini hissetmek, en büyük ödülüm. Emeğime ve yüreğime sağlık dilediğiniz için minnettarım. Kelimelerimin sizde bir iz bırakması, onları yazarken hissettiğim bütün duyguları taçlandırıyor. Kelimelerimizin gücü, sizin gibi değerli okuyucular sayesinde hiç eksilmesin. Sevgi ve saygıyla...

Selam ve saygılarımla, Yüreğinize sağlık, bu kadar incelikle okumana ve hissetmene çok sevindim. Haklısın. O metinde giden değil, geride kalanın sessiz çığlığı daha ağır basıyor. Çünkü giden bir şekilde yoluna devam ediyor; ama kalan, her köşede o boşluğu taşıyor. Cevapsız sorular insanı en çok o zaman esir alıyor: “Neden?”, “Bir anlık mıydı?”, “Benden geriye gerçekten bir şey kaldı mı?”Bazı duygular gerçekten bitmiyor. Sadece derinlere iniyor, sessizleşiyor ve zaman zaman eski bir yara gibi sızlıyor. Bir bakış, bir dokunuş, bir söz… Yıllar geçse de o hassas nokta hiç kapanmıyor. İnsan bazen en çok, “keşke”lerle değil, “neden cevap vermedin”lerle yaşıyor geride kalanını.Paylaştığın bu derinlik için teşekkür ederim. Kalbinin bu kadar açık ve duyarlı olması güzel bir şey. Dilerim, senin de geride bıraktığın izler hep güzel sızılarla kalsın; acıdan çok, tatlı bir hüzünle. Saygılarımla.