Hadi gülüm, gülümse,
baharlar uzun bizim için;
daha açılmamış güller var
avucumuzun içinde.
Daha söylenmemiş türküler,
yarım kalmış sevdalar,
akşamın koynunda sakladığımız
birbirinden güzel düşler var.

Bak, güneş yeniden doğuyor
yorgun tepelerin ardından.
Gece ne kadar uzun sürerse sürsün
sabahın bir huyu var;
mutlaka gelir.
Ve seven,
en çok da karanlığın içinden geçerken
öğreniyor aydınlığın kıymetini.

Hadi gülüm,
bahçemize bakalım birlikte.
Şu köşede büyüyen dikenleri,
sevdamızın arasına giren yabani otları
artık biçme vakti.
Kimseye kin bırakmayalım
toprağımızda.
Kırgınlıkları sökelim kökünden,
yalanları atalım uzağa,
bizi birbirimizden eden
ne varsa
bir avuç toprağa gömelim.

Aşk,
yalnızca güle sarılmak değildir;
dikenini de bilip
yine de o bahçeyi sevmektir.

Sen gülümse yeter,
ben gökyüzüne bir merdiven kurarım.
Sen “buradayım” de,
ben bütün yolları
evimize çıkarırım.
Bir fincan çayın buğusunda
gelecek güzel günleri konuşur,
eskimiş acılarımızı
birer birer sustururuz.

Düşünsene,
bir sabah uyanmışız
ve dünya hâlâ bizim.
Pencereden içeri
ıhlamur kokusu doluyor,
perdeler hafifçe sallanıyor,
sen saçlarını toplamadan
bana bakıp gülümsüyorsun.
İşte o an
bütün savaşlar bitmiş gibi
sessizleşiyor içim.

Hadi gülüm, gülümse…
Daha yolun başındayız.
Yaşadıklarımız kaderin son cümlesi değil,
belki de güzel bir hikâyenin
en ağır paragrafıydı yalnızca.

Şimdi yeniden yazalım kendimizi.
Mürekkebimiz umut olsun,
kalemimiz sevda.
Her sabah bir çiçek dikelim
bahçemizin toprağına.
Her akşam
birbirimize iyi gelen
bir söz bırakalım yastığımızın altına.

Ve bir gün
arkamıza dönüp baktığımızda
diyeceğiz ki:

“İyi ki vazgeçmemişiz.
İyi ki o dikenleri temizlemiş,
iyi ki bahçemizi yeniden kurmuşuz.
Çünkü bazı baharlar
takvimde değil,
insanın yüreğinde başlar.”

Hadi gülüm, gülümse…
Baharlar uzun bizim için.
Daha yaşayacak çok günümüz,
söyleyecek çok sözümüz,
sarılacak çok akşamımız var.

Şimdi tut elimden,
geçelim şu eski acıların içinden.
Bahçemizdeki zararlı otları biçelim;
yerine sevgi ekelim,
umut ekelim,
sadakat ekelim.

Sonra sen bir gül ol,
ben sana bahçıvan…
Ve ömrümüz boyunca
birbirimizin yüreğini
çiçekten çiçeğe
incitmeden büyütelim.

Hadi gülüm, gülümse…
Çünkü hayat kısa,
ama sevda varsa
baharlar uzun bizim için.

— Nafiz Karak