Kaderin Gölgesinde

Geleçek o gün, yılara mahkûm bir yazgı gibi,
Gölgesinde saklanır sessiz, bilmeden varoluşun sızı.
Dört duvar arasında yankılanır geçmişin ezgisi,
Yarınsız hüznün içinde kaybolmuş bir yüzyıl gibi.

Hasretin acısı, bir hançer misali içimi deler,
Zamanın kıyısında, göğün gözyaşları sel olur,
Kara toprakta yazılan kader, içimde derin bir iz,
Sonbahar yaprakları gibi sessizce düşer.

Mezarımda bulma beni, derin karanlığın kucağında,
Rüzgarın fısıldadığı yitik bir şarkı gibi,
Yıldızlar sessizliğin dili, mezarımın nöbetçisi olur,
Gökyüzünde yankılanan hüzünlü bir ağıt gibi.

Kaderin elçileri, fırtınalarla dans eder,
Gecenin kalbinde saklıdır umut ediş,
Sessiz çığlıkların yankısıdır, toprağın nemli huzmesi,
Ay ışığında parlayan, yalnızlığın çıplak gerçeği gibi.

Yılların pençesinde, zamanın kırılgan esiri,
Hayatın sahnesinde, kayıpların göçmen kuşları,
Günlerin içinde saklı, geçmişin keskin hatırası,
Karanlıkta doğmuş, geleceğin öksüz hayali gibi.

Gözyaşlarının denizinde yüzen bir yıldız gibi,
Umut, sessiz bir gemi, açılır bilinmeze doğru,
Körfezin dalgaları, kaderin fısıldadığı sırlar,
Gece boyunca yankılanan, rüzgarların türküsü gibi.

Gelecek o gün, gökyüzünde bir iz bırakır,
Kuşların kanatlarında taşınan bir hatıra,
Toprağın gölgesinde, unutulmuş bir dua gibi,
Sonsuz bir yolculuğun, ebedi yoldaşı olur.