Güçün Gölgesinde

Gökyüzünde asılı, kentin kirli göğsünde
Bir sessizlik var, beklenen yağmur gibi huzurlu,
Güvenli adımlar atılıyor, çatlak asfalt üstünde,
Sokak lambalarının altında, bir köşe başında duruyor umutlu.

Yalnız bir martı kanat çırpıyor denizden uzak
Ve şehir, kollarını açıp kucaklıyor onu, gölgede kalan
Birlik dolu, bu kalabalıkların içinde bir başına durarak.
Güç telaşında değil, içinde saklı sevda yolları anan.

Geçmişin yankısı, yankılanıyor duvarlarda,
Her taş, bir anıyı saklar gibi sessizliği anlatır.
Güven, yüreklerin en sıcak köşesinde anlam bulur da
Geceyle gündüz arasındaki ince çizgide kalır.

Burada, ayakta, yağmurların dövdüğü eski kapılar
Ve duvarlara çizilmiş düşler, sızan rüzgarla
Huzurun melodisini mırıldanır, bir şarkının sözleri gibi
Bu, yalnızca başlamakta olan bir hikaye, zincirlerle bağlı ama.

Yıldızlar, buz gibi parlayan sokak tabelalarında
Ve yıldızların altında, sessiz bir anlaşma yapılır,
Birlik, elleri kenetleyen o görkemli anlarda
Işığın gölgede kaldığı her köşe başında uzanır.

Güç, sadece kasların altında değil, bir kalbin derinliklerinde
Gizli bir ateş gibi yanar ve umutla beraber
Şehrin gürültüsünde kaybolmuş bir melodi
Ve bu melodi, hayatın ritmiyle dans eder.

Gölgelerden sıyrılan bir sabah güneşi gibi
Her yeni adımda, her yeni günün başlangıcında
Güven, huzur ve birlik, bir arada var olur
Ve bu hikaye, yüzyıllar boyunca yankılanır...