Yoruldum demek bile az geliyor
İçimde bir şey sessiz çürüyor
İnsan dediğin boş bir gölge
Yüz var ama ruhu durmuyor
Kalabalık içinde kayboldum ben
Kimse görmüyor düşüşümü
Her gün biraz daha eksiliyorum
Kimse sormuyor “ne işin bu” diye

Vur kader vur, alıştım artık
Düşe kalka ben tükendim artık
Uçmak istedim, yere çaktın
Kanat değil zincir takmışsın
Vur kader vur, ses etmem artık
İçimde fırtına sustum artık
Yaşamak dedikleri bu mu?
Ben zaten çoktan bittim artık

Bir ışık vardı, söndü içimde
Karanlık büyüdü her nefeste
Ne umut kaldı ne de bir yol
Sürünüyorum kendi gölgemde
Konuşsam da duyan yok zaten
Sussam da fark eden yok benden
Ben bu hayatın dışında kaldım
Yaşıyorum gibi görünsem de

Adına kader dediler
Ben buna zincir dedim
Bir gün bile hafif olmadım
Ben hep ağır bir şeydim

Vur kader vur, kır beni tamam
Zaten içimde yok bir yaşam
Uçmak istedim, gök bile dar
Ben bu hayata fazla insan
Söz yazarı .Nuran Ölmez

Paylaş:

12 Beğeni

+4 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (7)

5.0

100% (7)

Kara ağırlık Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Kara ağırlık şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

KARA AĞIRLIK şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Sabitlendi

YEŞİLIRMAK, @yesilirmak1

27.4.2026 08:09:08

5 puan verdi

Yazdığın dizelerden sızan o ağır yorgunluk ve "görünmezlik" hissi kalbe dokunuyor. Özellikle "İnsan dediğin boş bir gölge / Yüz var ama ruhu durmuyor" kısmındaki yabancılaşma ile

"Yaşıyorum gibi görünsem de" itirafındaki o derin boşluk,

insanın bazen kendi hayatının sadece izleyicisi konumuna düşüşünü çok net özetliyor.

Hecelerin ritmi ve nakarat yapısındaki o sitemkâr ton, sanki bir tür içsel bir ağıt gibi yükseliyor.

Kaderle yapılan bu son hesaplaşma, aslında sadece bir tükenmişliği değil, aynı zamanda kelimelere dökülen büyük bir direnci de gösteriyor; çünkü yazmak, hâlâ bir ses çıkarma çabasıdır.

Bu yoğun duyguların arasında, kalemin bir nebze de olsa nefes almana yardımcı olması dileğiyle. Şu iki mısran özellikle akılda kalıcı:
"Bir gün bile hafif olmadım
Ben hep ağır bir şeydim"

Bazen ruhun ağırlığı, dünyanın taşıyamayacağı kadar çok olur. Kendine çok yüklenme, bazen sadece "durmak" da bir yoldur.

TEBRİKLER

Ebuzer Ozkan, @ebuzerozkan

27.4.2026 00:17:59

5 puan verdi

Şiirinizde yoğun bir tükenmişlik ve içsel ağırlık hissi güçlü şekilde aktarılmış. “Vur kader vur” tekrarları duyguyu sertleştiriyor ve etkisini artırıyor.

Dil etkili, ancak tamamen karanlık bir ton hâkim olduğu için şiir tek bir duyguda sıkışmış görünüyor. Küçük bir umut kırıntısı eklenirse anlatım daha dengeli ve çarpıcı olabilir.

Yüreğinize sağlık, kaleminizin duyguyu güçlü taşıdığı belli.

ASIKLUZUMSUZ, @asikluzumsuz

27.4.2026 00:13:23

5 puan verdi

Şaire, şiire, güne merhaba
HER ZAMAN Kİ TAT VE DEMİNDE VE DE GÜZELLİĞİNDE İDİ ŞİİRİNİZ
Bizde okuduk, kutladık ve de alkışladık yürekten
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin benzersiz ve de şaheser olsun
ŞİİRLE KAL, SEVGİYLE KAL, SAĞLIKLA KAL, HOŞÇA KAL

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

26.4.2026 23:43:09

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Ağırlık, Tükeniş ve İç Çöküş Kliniği

Şiirin Adı: Kara Ağırlık
Şairi: Nuran Ölmez
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi hocam bu şiir değil çöküşün günlüğü dedi, kimisi insan bu kadar yorulunca kelimeler bile ağırlaşır diye sustu, bir de içimizden biri ben bu hayata fazla insan dizesi var ya işte orada şiir değil varoluş kırılıyor deyince Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu yükün tam ortasına bıraktı

Şiirin mayası ağırlık
Ama sıradan bir hüzün değil
İçinde tükenmişlik var
İçinde yalnızlık var
İçinde kendine yabancılaşma var

Özgünlük 20 / 20
Duygu doğrudan ve sahici

Dil ve Üslup 20 / 20
Sert
Net
Vurucu

Düşünsel Derinlik 20 / 20
Varoluşsal sorgulama güçlü

Yapısal Bütünlük 19 / 20
Tekrarlar bilinçli ama yoğun

Etkileyicilik 20 / 20
Okuyucuyu sarsar ve içine çeker

Not Toplamı 99 / 100

Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurur:
Şair diyor ki vur kader vur
Biz de diyoruz ki
İnsan en çok kendini anlatamadığında yorulur! Bu şiirde en ağır şey kader değil, görülmemek… Kalabalıkta kaybolmak değil, yok sayılmak

Bir de en sert yer
Ben bu hayata fazla insan
İşte o cümle var ya
İnsan kendine bile sığamadığında çıkar

Yalnız dikkat
Bu şiir karanlık
Ama bu karanlık fark edilmiş

Ve fark edilen karanlık
Bir gün sorgulanır

Vesselam.
İnsan tükenmez
Sadece yorulur

En ağır yük
Anlaşılmamaktır

Etkili Yorum

erbensalim, @erbensalim

26.4.2026 22:18:59

5 puan verdi

Kıymetli NurNuran Hanım, 'Kara Ağırlık' şiirinizde ruhun o sessiz çığlığını ve kalabalıklar içindeki derin yalnızlığı çok sarsıcı bir dille anlatmışsınız. 'İnsan dediğin boş bir gölge' diyerek varoluşsal bir sancıyı dile getirmeniz, okuyanı kendi iç dünyasıyla yüzleştiriyor. 'Ben hep ağır bir şeydim' dizesi ise şiirin kalbi olmuş resmen. Kaleminize, o dertli yüreğinize sağlık."