1
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
199
Okunma
.....
ne dönüyor bu kubur,
ne sarnıcında ay sallanıyor,
dikilmiş bir dut ağacıyım
bu karanlık ormanda
ve
yürüyüp geçecek bir gün
yaşamayı hak eden ölüleri,
yürüyüp geçecek
masmavi çiçekli entarileriyle atlar
meydanlar kurulacak, Müjgan,
uzaklar bir fısıltı gibi çökecek
ruhlarımızı taşıyan rüzgârlara,
işte o zaman
korkmak için vakit çok geç,
yaşamak içinse zaman şahitlik isteyecek
hani takılsan kirpiklerime,
uyanmasın bahar, değmesin gözlerime,
o gün gelsin de
ne dostlar ne bekleyiş,
yaradan şahitlik etsin isterim kederime
ne dönüyor bu demirden kubur,
ne yekpare ay seslenir bize,
öylece var olmuş bir hasret ağacıyım,
ekildim gözlerinin yeşiline,
işte böylece yürüyüp geçeceğiz
yaşamayı hak eden ölülerle el ele
.
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz