Yozgat’ın ve Sorgun’un o kendine has havasını, mahalli dokusunu ne kadar zarif bir teraziye koymuşsunuz... Kaleminize sağlık!

Bu dizeler sadece bir aşk ilanı değil, aynı zamanda Üç Tepeler'den Eğriöz'e kadar uzanan bir memleket sevdasıyla harmanlanmış samimi bir türkü gibi.

​Şiiri özel kılan en güçlü yan, soyut bir aşktan ziyade ayakları yere basan, Sorgun sokaklarında yürüyen bir sevdayı anlatması. Eğriöz Deresi'nin bulanık akışıyla gönüldeki yanık sevda arasında kurulan köprü, klasik halk edebiyatı geleneğini hatırlatıyor.

"Varlığın ömrüme en tatlı sızım" dizesi, aşkın o meşhur hem can yakan hem de vazgeçilemeyen doğasını çok naif özetlemiş.

​Hece ölçüsüne yakın (koşma tarzı) bir hava seziliyor. Bu da şiirin bir bağlama eşliğinde bestelenmeye ne kadar müsait olduğunu gösteriyor.
​
Son kıtadaki kararlılık (vazgeçmemek vurgusu) finali çok güçlü kılmış.

Gönül sarayı, dertli sel ve yıldızların tanıklığı gibi imgeler, okuyucuda tam bir Anadolu akşamı hissi uyandırıyor.

​Sorgun'un tozlu yollarını bile aşkla süsleyen bu ilhamınız hiç eksilmesin.
Belli ki bu sevda, o toprağın taşı gibi sağlam.

TEBRİKLER KUTLARIM KALEMİNİ ŞAİR ARKADAŞIM
Sorguna selam yazmaya devam