1
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
158
Okunma
İçimdeki yangın sönmez, köz olur her dem…
Bir esinti bekler durur, adı bile belli olmayan…
Yandım bile bile, düştüm sevdanın eline…
Bıraktın feleğin diline , bıraktın beni kederime…
Gelemedim peşinden, kaldım kendi kendime…
Kaderime alıştım... ben bu yangında ölmeye…
Ben seni sevdim zalim, bin acı kaldı bende…
Düşlerin uzaklığı ölüm gibi gönlümde…
Böyle mi yakar aşk insanı, söyle…
Yandım da söndüm kor ateş içinde…
Feryâdım etmez âh ile söner çeşmimde derdim ,
Rûzum şeb olur yâr olmayınca gönlümde ferdim,
Sevmeseydim nûr-ı dîdârınla düşmez bu derdine,
İstersen katl eyle, bitsin bu cânın gam-perde-perde.
Böyle mi yakar aşk beni ey mâh-ı cefâ,
Yandım da söndüm âteş-i hicrân içinde bî-vefâ.
Aklım perîşân, dil yine düşer iz-i nigârına,
Hasta kıldın aşk ile beni gurbetin diyârına.
Gelmez merhem-i lutfun yarama, kanar sinem,
Yandım da söndüm, kül olup gitti bu bî-çâre dem.
Yandım bile bile düştüm senin eline ,
Zalimsin, bıraktın beni gecelerin dibine ,
Peşinden gidemedim, kaldım kendime ,
Alıştım bu yangında sessizce erimeye .
Bir seni sevdim, bin yara kaldı içimde
Uzaklığın ölüm gibi çöktü gönlüme
Böyle mi yakar aşk insanı ? söyle ,
Yandım da söndüm kendi küllerimde
Feryadım dinmez oldu, gözlerim duman ,
Gündüzüm geceye dönerdi sen yoksan ,
Sevmeseydim! gözlerimden akmazdın inan ,
Gel istersen hançer vur, bitsin bu can ,
Böyle mi yakar aşk insanı ?söyle ,
Yandım da söndüm kendi küllerimde
Aklım yok, kalbim yine düşer izine
Hasta düştüm sevdanın gurbet yerinde…
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
