(...Gitme desem son kez kalır mıydın yârim,
...“Benimle kal” deseydin koşardım canım.
....Yârâb, bu nasıl sevda, nasıl bir zulüm,
....Ölmeden öldürdü beni vay ki vayım...)

Büyüttüm özlemini içimde her gece,
Tenha sokaklarda aradım gizlice.
Meğer seni değil kendimi kaybetmişim,
“Gel” desen dönemem artık geçmişe.

Ne kalbim unuttu ne gözümdem silindin,
Kaldı her köşe başında bıraktığın sözün.
Sustu bu öksüz yürek sen mutlu ol diye,
içimden sessiz yanarken üzgün üzgün

Bir gün olur da dönersen bu derbedere,
Belki beni değil de küllerimi bulursun.
Ayazında yanmışım, döndüm viraneye
Ben çoktan kendimi aşkına gömmüşüm.

Dağılmadı tozu bile geçtiğin yolların,
Ağlarım ardından bitmeyen aşkının,
Eksilen yanı oldun büyük sevdanın
Kaderim okudu sessizce selâsın,

Başka yere gidemem yâr, hep buradayım,
Bu sevdanın yükünü seve seve taşırım.
Yüreğim yetmez seni bir nefeste silmeye,
Sensiz bu dünyada yarım kalmış biriyim.