2
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
177
Okunma
Arkamda bıraktığım izlere bakıyorum…
Hepsi birer yara şimdi,
Hepsi birer kandırılmışlık…
Omuz verdiklerim vardı
Ben çökmesinler diye dik durdum,
Onlar ilk rüzgârda beni devirdi…
İçimi açtıklarım vardı,
Ben yaralarımı gösterdim diye samimi sandım,
Meğer herkes kanın rengini merak ediyormuş…
Sustuklarım oldu
Kırılmayayım diye değil,
Kırmayayım diye…
Ama en çok o sessizliklerimden vuruldum.
Şimdi uzaktan bakıyorum hepsine
Yüzlerinde insan,
İçlerinde koca bir hiçlik…
Ve ben…
Bir ömrü yanlış insanlara harcamanın
Ağır utancını taşıyorum içimde.
Gençliğim diyorum
Ne çabuk sattılar seni
Üç kuruşluk menfaatlere…
Adalet yoktu, biliyordum da
Bu kadar kör, bu kadar sağır bir dünyada
İyi kalmaya çalışmak…
İnsanın kendi kendine ettiği en büyük zulümmüş...
Sibel KILIÇ...
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz