0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
51
Okunma
Balkonumun Teli
Güneşin işi değil
balkonumun telindeki acıları kurutmak.
Hayat, düz taban değil.
Gönder gelsin,
yokuş aşağı süratiyle yağmurlar —
ıslanayım,
daha çok ıslanayım,
hatta pestilimi çıkarsınlar.
Gökyüzünde şölen kurmuş yıldızlar
ellerinde bozuk para gibi umutlar...
Vururlar şafağıma, şafağıma!
"
Say," diyor nedenleri yaşamak için
utanmaz sabahlar:
Öyle ya, katlanabilesin hayata.
Bir, iki, üç!
Gelsin nasıllar,
gitsin nasıllar.
Balkonumun telinde asılı
masum çocuklar, kadınlar,
Sivas’ta türküsüyle yananlar,
şairler, yazarlar...
Sol ağrımdır dinmeyen
Denizler, Hüseyinler, Yusuflar...
Çoklar, çoklar —
ve hep olacaklar.
Güneşin işi değil
balkonumun telindeki acıları kurutmak.
Yaşa,
yaşa,
doyasıya yaşa!
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
