0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
44
Okunma
Hiçbir şey çözemez
içimizdeki sessizliği.
Ne bir söz, ne bir kelime…
Uzakları getirdin,
serin elleri aramıza.
Hatırla!
Sen koydun büyük taşları.
Bozgun bir Şubat gibisin.
Bizden yitip gidenleri
toplayacak bu sokaklar,
bu zaman.
Küçük ve karanlık odamızda
bir direnip
bir öleceğiz, sayısızca.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.