0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
43
Okunma
Bende Kanayana
İnsan kalmak bu çağda
ne kadar acınası.
Önce düşüncelerini alırsın,
sonra ellerini yaşamdan.
Mükemmel bir hata gibi durur sinende
yaşam.
Huzurunu bozmak için vardır
sabahlar
ve geceler.
Bu kadar kirlenmek niye?
Bu kadar cebelleşmen benimle?
Keşke sana çok inanmış olsaydım dünya,
düşürmeseydin beni keşke
masalından.
Yastığımı güneşle kurutsaydın mesela,
başucuma usulca
bir sabah bıraksaydın.
Mesela.
Şimdi
çıksam en yüksek dağa,
göğe, Tanrı’ya yaklaşsam;
beni eksik bıraktığın ne varsa
alsam ondan.
Ey Tanrım,
neden?
Neden ağlarsın bu kadar
bende kanayana.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
