Bir zamanların kapısı kilitlenmedi ve o zamanlar yüreğimizin kendini hissettiği her zamanların bekçisidir .

Sevgiler canım .

Daha kuracağımız güzel düşler var, sarılacağımız ve yarasından öpeceğimiz güzel insanlar.

Sarıldım sonsuzca, güzel varlığına sımsıkı...
Sevgiyle kalptesin canım.

Bu sıkışmışlık fazla
artık bir patlama

Maviye baktım
Gök kapandı üstüme
Yerden gül topla

yüreğine sağlık...

Ses sınırları adımlıyor, koşuyor hatta ince bir çizgide
Çaputlu ağaçları da gördüm, putların yıkıldığı yeri de
Sesin anlamsal açılımlarını biliyorum
Zaten kendini bilmek çabasında oldukça ,
Ve kendi öz savaşımını benine verdikçe (en önem ve büyük cihad) insan
Yaşamak, dünya boyutu çok güzel olacak

Yürekten kutluyorum nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esenlik dolu Akşamlar diliyorum sayğlar selamlar yolluyorum

Herkesin çaputu çeşit çeşit evet. Eskiden putlara tapıp sonra da acıkınca helva olarak yerlermiş. Yani tapınma araçları bile yarar sağlamak üzerine yenilen şeylerden yapılırmış. Şimdi helva yeme öyle çeşitli ki, ölü ve diriler üzerinden kar ve zarar hesapları yapıyoruz mesela. Bir de tarihte okuyup güldüğüm ne varsa başıma/ başımıza geldi, gelmekte. Marka, makam, yüksek egolu olmak vs bir sürü put var içimizde ve dışımızda. Artık geçmişe gitmeye gerek yok. Ben çaputların geri dönüşümünü de düşündüm finalde. Taptıklarımızdan, kandıklarımızdan güzel bir hatıra bezi olur. Eskiden kaşık, çatallık olarak kullanılırdı bu ulama bezler mesela. Ben de aldanmışlıklarımı düşünüp kendimi yemek yerine onları dönüştürürüm. her şey dönüşecekti, dönüşüyordu da. Düşüncemiz, duygularımız, inançlarımız ve yalanlarımız bile. Sevgiler Tüya. Son yazın da aklımda. Güzeldi şiirin beni dört düşündürdü. :)

Şiir, modern bir iç karmaşayı parçalı imgelerle anlatıyor; özellikle “un ufak bir özneden başka bir şey değilim” dizesi güçlü bir varoluş hissi taşıyor. Dil bilinçli olarak kırık ve dağınık kullanılmış, bu da iç sıkışmayı yansıtıyor.

“İnsan bazen düşüncelerinin içinde kaybolur…
Ve kelimeler bile o karmaşayı tam toparlayamaz.”

Genel olarak deneysel ve yoğun bir iç monolog havasında, dikkat çekici bir çalışma.
Yüreğinize, emeğinize sağlık. Saygılarımla.