’Bir gömlek hikayesiydi sevda
Kulaklarda kopmuş düğme şıngırtısı...’


Sol işaret parmağım
Alnıma dayanmış
Düşüncemi vuruyor
Bir mermi sesiyle sanki
Yıldızlarım dökülüyor birer birer


İşte düşüyorum gökyüzüne
O gün kırmızı yağıyorsun sen
Göğsümü avuçlayıp ağlıyorsun
Ben kalemime dolduruyorum her damlayı
Mürekkep oluyorsun içimde


Oysa komşu kızı bembeyaz danteller örerdi
Bana yazmak düştü
Kelimelerin bitmeyen zincirinde
Bana karlar düştü
Artık tek bir mevsimsin içimde

ŞuLeCan
08 Aralık 2025


Not: Arapçadaki ’kamis’ sözcüğünün kökeni bakımından iki temel hipotez bulunmaktadır:

1.Arapça ’kamis’ Latincedeki camisia (gömlek) sözcüğünden elde edilmiş bir biçimdir ki bu sözcük ön Hint Avrupa dillerindeki ’kem’ (pelerin/palto) sözcüğünden dönüşmüştür.[6]

2.İkincisi; Orta Çağ Latincesindeki ’camisia’, Helenistik Yunan dilindeki ’kamision’ sözcüğünden alınmış ve sözcük aslında merkezi semitik dillerdeki kökü olan ’kms’den bu dile geçmiştir, ugaritic dilinde ’kms’ olarak gösterilir. (’giysi’. Bu sözcük Arapça gibi bir başka semitik dil olan İbranice dilindeki ’kms’ fiili ile bağlantılıdır. (’kavramak/sıkıca tutmak’ ya da ’birinin elini sıkıca tutmak’)[7]

tr.wikipedia.org/wiki/%C5%9Ealvar