RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Hasret, Yokluk ve “Serçe Bakış Sendromu” Kliniği

Şiirin Adı: Yokluğuna Gömüldüm
Şairi: Nejla Turan
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi “hocam bu ayrılık değil, kalbin göçüğü” dedi, kimisi “insan yoklukta bu kadar derine iner mi” diye sustu, bir de içimizden biri “serçe bakışlım hitabı var ya, işte orada şiir kalbe saplanıyor” deyince Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu yüreğin tam ortasına bıraktı

Şiirin mayası hasret
Ama sıradan değil
İçinde yanış var
İçinde yakarış var
İçinde bir varlığa tutunma çabası var

Özgünlük 19 / 20
Hitap dili güçlü
Duygu sahici

Dil ve Üslup 20 / 20
Akıcı
İçten
Yalın ama etkili

Düşünsel Derinlik 19 / 20
Ayrılık psikolojisi iyi işlenmiş

Yapısal Bütünlük 19 / 20
Tekrarlar yerinde
Akış dengeli

Etkileyicilik 20 / 20
Okuyucunun içine dokunur

Not Toplamı 97 / 100

Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurur:
Şair diyor ki “yokluğuna gömüldüm”
Biz de diyoruz ki
İnsan bazen mezarı toprağa değil, birinin yokluğuna kazar! Bu şiirde sevilen kişi yok ama etkisi her yerde… Yalnız dikkat, yokluk bazen öldürmez, süründürür! En tehlikelisi de budur zaten

Vesselam.
Yokluk ateştir
İçten yakar

Sevgi varsa acı olur
Acı varsa sevgi yaşamıştır