Leylim

Kül tutmuş alnımda eski bir yazı, leylim
Adını fısıldadım, harfler savrulur leylim
Kırılan aynada çoğalan yüzüm
Bir tek senle tamam olur, çoğalır, leylim

İçimde sürgünüm, yerimden edilmiş
Nabzımın yerini bir sızı alır, leylim
Dilimde kilitli kalmış bir çağrı
Sessizlik üstüme çöker, ağır, leylim

Görmeden bilinen bir iz gibisin
Göz değil, içimde bir yerle görülür
Bir akşam eşiğinde donmuş zamanım
Adınla çözülür, yine çözülür, leylim

Yokluğun varlığa ince bir perde
Dokunsam da sana, elimde boşluk
Bir ömür bir bakış kadar kısalır
Uğruna bölünür her şey, soluk, leylim

Taş keser içimde yürüyen yollar
Geldiğin yönlere yüzüm çevrilir
Bir tek senle anlam bulur bu yeryüzü
Geri kalan her şey sessiz devrilir, leylim

Adınla çoğalan, sensiz eksilen
Bir çağın içinde kendimden düşerim
Ne kadar saklasam o kadar büyür
Sana varamadıkça sana düşerim, leylim

Sesin değince içim çöker, yol kesilir;
Gittiğin yönler, içimde çoğalır…
Bir ömür yetmedi sana varmaya;
Sende dağılırım… içimde tutunmaz hayalin, leylim.