Özledim

Bu sabah bir başka başladım güne…
Dışarıda pırıl pırıl bir hayat vardı.
Kuşlar cıvıl cıvıl,
Gökyüzü merhaba der gibi,
Ilık bir meltem değdi yüzüme

Saçlarımı usulca okşadı.
Seni unutmadım dedi sanki hayat,
Bak… hâlâ buradayım.
İçimde bir umut ışığı yandı
Kırık dökük ama inatçı.

Dedim ki kendime
Yeter artık…
Bu kadar hüzün, bu kadar keder yeter.
Sil artık gözündeki o yaşları

Çok sustum ben…
İçimde bağıranları kimse duymasın diye.
Çok kırıldım,
Ama kırıldığımı bile anlatamadım.
Gözyaşlarımı gizledim gecelere,
Gündüzleri güçlü görünmeyi öğrendim.

Herkes iyi sansın diye
Ben kendimden vazgeçtim.
Herkes mutlu olsun diye dua ederken,
Kendimi unutmuşum.
Yüzü gülsün dediğim herkesin arasında
Kendi gülüşümü kaybetmişim.

İşte o an fark ettim…
Kalabalıkların içinde kaybolurken
En çok
Kendimi özlemişim.

Oysa…
Benim de hakkım vardı.
Sevilmeye,
Anlaşılmaya,
Değer görmeye…

Bugün,
İlk kez bunu kendime söyledim
Ben değerliyim.
Ne eksik, ne fazla…
Olduğum hâlimle,

Kırıklarımla, yaralarımla,
Geç kalmışlıklarımla bile…
Ben değerliyim.

Yüreğim…
İçimdeki çocuk…
Affedin beni.
Sizi susturduğum için,
Sizi hep beklettiğim için,
Başkalarını önceliğim yaptığım için…

Ama bak…
Bugün başka.
Bugün,
O kırgınlıkları tek tek uğurluyorum.
Beni yoran her ne varsa
Kapının dışında bırakıyorum.
Artık kimse için eksilmeyeceğim,
Kimse için kendimden vazgeçmeyeceğim.

Çünkü ben…
Kendimi buldum yeniden.
Şimdi,
Hayatımda tertemiz bir sayfa açıyorum.
Adını da koydum
BEN

Yaşım kaç olursa olsun,
Her acı bir şey öğretti bana.
Bir dersin daha sonuna geldim şimdi,
Yoruldum… ama büyüdüm aslında.

Ve bugün…
Aynaya bakıyorum ilk kez korkmadan,
İçimdeki çocuğa sarılıyorum sımsıkı.
Yüzümde kocaman bir tebessümle diyorum ki

Merhaba yeni ben…
Merhaba sevgili kendim,
Doğum günüme günler kala
Kendimi yeniden buldum.

Kırıklarımı geride bırakırken,
Tüm kayboluşlarımın içinden geçip
En sonunda Kendime ulaştım.