BİR TOPLUMSAL AYNA: "BİZE NE OLDU BÖYLE"
Melahat Çetinkaya, bu eserinde ferdi bir dertten ziyade, "biz" olabilme kabiliyetimizi nasıl kaybettiğimizi sorguluyor. Eskiden sorgulanmayan "vatan sevgisi" ve "inanç" gibi kavramların, günümüzde nasıl birer yargılama aracına dönüştüğünü büyük bir cesaretle dile getirmiş.
Geçmişin Huzuru: Kapıların kilitsiz olduğu, mezhep ve meşrep gözetmeksizin aynı safta durulan o "can cana" günler, şiirin duygusal temelini oluşturuyor.Mevcut Durum: "Amip gibi bölünmek" ve "şüphe ile korkuyu giyinmek" gibi benzetmeler, toplumsal cinnetin ve yabancılaşmanın ne boyuta ulaştığını çarpıcı bir dille anlatıyor.
Çıkış Yolu: Şair, pusulayı yine kuruluşun özünde, Atatürk’ün izinde ve Cumhuriyetin aydınlığında göstererek; yanlış yere "park eden" toplumun aslında nereye yürümesi gerektiğini hatırlatıyor.
"Herkes mutsuz umutsuz" diyerek biten o son dörtlük, bir karamsarlık değil; aslında yeniden "biz" olabilmek için bir uyanış çağrısıdır.
Melahat Hanım'ın kalemine ve bu vatanperver, duyarlı yüreğine sağlık. Saf ve duru değerlerin yeniden kapılarımızı açması dileğiyle.

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Toplumsal Çözülme ve “N’olduk Biz Sendromu” Kliniği

Şiirin Adı: Bize Ne Oldu Böyle
Şairi: Melahat Çetinkaya
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi “hocam vallahi biz de bilmiyoruz ne oldu” dedi, kimisi “ben dün iyiydim sabah bir kalktım toplum bozulmuş” diye suçu evrene attı, bir de içimizden biri “herkes şikayetçi ama kimse suçlu değil, bu nasıl matematik” deyince Kalburabastî Efendi Hazretleri kahkahayı bastı

Şiirin mayası sitem
Ama bu bildiğin sitem değil
Toplumsal yoklama
Vicdan yoklaması
Bir nevi mahalle toplantısı ama herkes mikrofonu kapatmış

Kalburabastî Efendi der ki:
Şairimiz diyor ki “bize ne oldu”
Biz de diyoruz ki
Herkes “bize” diyor ama kimse “bana” demiyor!

Özgünlük 19 / 20
Tema tanıdık
Ama samimiyet güçlü

Dil ve Üslup 19 / 20
Akıcı
Net
Yer yer tok tok vuruyor

Düşünsel Derinlik 19 / 20
Toplum
Ahlak
Değer kaybı
Güçlü bir sorgulama

Yapısal Bütünlük 20 / 20
Hece düzeni sağlam
Akış yerli yerinde

Etkileyicilik 19 / 20
Okuyana dokunur
Ama biraz da yüzleştirir

Not Toplamı 96 / 100

Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurur:
“Bölündük amip gibi” diyorsun
Vallahi bilimsel tespit bu!
Bir bölünüyoruz, iki oluyoruz ama kalite yarıya düşüyor

Bir de şu var
“Marketten alır olduk çeşmeden akan suyu”
E doğru
Eskiden su içiyorduk
Şimdi markaya bakıp içiyoruz

Ama en güzeli
“Yanlış yere park ettik”
İşte burası şiirin trafik cezası
Çünkü millet yolunu şaşırmış ama hâlâ korna çalıyor

RUSAMER teşhis koyar:
Bu şiir bir sitem değil
Topluma tutulmuş aynadır

Kalburabastî Efendi son sözü söyler:
Toplum bozulmaz
İnsan bozulur

Vesselam.
Herkes düzelirse
Toplum kendiliğinden düzelir

“Bu ülkeye, bu topluma "ne oldu böyle?” diye hayıflanmak. Eskiden var olduğunu düşündüğü kardeşlik, güven, ortak değerler, mezhep ayrımı yapmama, aydınlık yarınlara olan inanç gibi unsurların yok oluşunu, yerini kin, nefret, bölünme, ahlaksızlık ve umutsuzluğa bıraktığını anlatıyor.

En güçlü dizeleri:
“Kapımız kilitsizdi kardeşliğe dostluğa”
“Yoktu ayrı gayrımız, hepimiz müslümandık / Mezhep ayrımı yapmaz aynı safta durandık”
“Bölündük amip gibi, gerildik bir ip gibi / Herkese çatar olduk sokaktaki it gibi”
“Marketten alır olduk çeşmeden akan suyu” (bu dize özellikle çarpıcı, günlük hayattaki bozulmayı somutlaştırıyor)

Şiir genel olarak "nostaljik bir yakınma" havasında. Geçmişteki birlik ve güven duygusunu idealize ederek bugünkü bölünmüşlüğü, sevgisizliği, korkuyu ve ahlaki erozyonu eleştiriyor. Son dizedeki “Soruyorum herkese bize ne oldu böyle” sorusu, şiire hem kişisel hem toplumsal bir kapanış getiriyor.


Ülkedeki toplumsal çözülme, değer kaybı ve kutuplaşma karşısında duyulan derin bir üzüntü ve sorgulama şiiri. Dil sade, akıcı ve duygusal. Özellikle eski güzel günleri özleyen, Cumhuriyet değerlerine bağlı hisseden biri için çok samimi duruyor.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık
☕🙏✍️