Kalbim sustu, adını yazdım yoluna,
Bir umut diye tutundum kırık bir yalana,
Her gece biraz daha düştüm yokluğuna,
Ben sevdayı, aşkı sende bıraktım...

Bir ben kaldım yarım, birde içimde izlerin,
Ne silindi hatıran nede geçti acıların,
Sen uzak bir yerde kendi yolundayken,
Ben aynı yerimdeyim, eksik kaldım yarım...

Adını andıkça ağırlaşır zaman,
İçimde büyür sessiz, bitmeyen bir fırtınan,
Ne bir söz toparlar bu kırık içimi,
Ne de bir teselli indirir bu yükü omuzumdan...

Sevda dedikleri bir yangınmış meğer,
İçimde kalan sadece külden bir keder,
Sen başka hikâyelere karışırken,
Ben aynı satırda takılı kalan bir haber...

Kül bile yabancı artık bu kalbe,
Sözlerin uzaktan bir yankı sadece bende,
Sen başka hayatlara karışıp giderken,
Ben aynı yarada kalmış bir gölge...

Ne geri döner zaman ne de eski hâl,
Alışmak dediğin şey de yarım bir hayal,
Bir tek iz kaldı senden içimde,
O da sessizce büyüyen derin bir ihtimal...

Ve şimdi sorsalar bana aşk nedir diye,
Bir ismini bırakırım, senden geriye,
Çünkü bazı sevdalar anlatılmaz,
Sadece yaşanır… ve kalır insanda sessizce...