Derdime derman yoktur,
katlime ferman yazılmış
Sensiz geçen her gece,
ömrüme zarar sayılmış

Adını ansam içim,
kor gibi yanar şimdi
Bir zaman cennet olan
gözlerin bana uzak şimdi

Ne gelen var ne soran,
kaldım kendi halimde
Bir seni kaybetmedim,
Ben de bittim seninle…

Yağmur düşer camlara,
adını fısıldarım
Sessiz kalan sokakta
gölgende kaybolur ağlarım

Bir vakit elin vardı,
içimi ısıtan yar
Şimdi geceler bile
yüzüme kapanır dar

Kader midir bilmem ki,
böyle ayrı düşmek mi
Sevdayı senle değil,
sensizlikle büyütmek mi

İçimde kırık bir saz,
her telinde hüzün var
Sen gittin gideli yar,
bana senden kalan sadece hicran var…

Bir türkü çalar yine,
dert dolar gecelere
İsmini gizler gönlüm,
sensiz geçen senelere

Gözlerin gelir bazen
uykuların kıyısına
Dokunamam hayaline,
hasret çöker bağrıma

Ne bahar teselli eder
ne de güneş içimi
Sen gidince karanlık
ezberledi evimi

Bir yanım hâlâ seni
bekler eski yerde
Bir yanım küsmüş hayata,
sustu bütün seferde

Dön desen dönemem artık
kırıldı içimde yollar
Sevda dediğin şey bazen
insanı sessizce yorar…