Şifa olma, kapat doktor yaramı.
Dinmesin bende, bu dayanılmaz acı.
Kalsın bu dert ki tek kalan hatırası,
Bilmesinler, görmesinler onu açanı.

Bulaşmasın etrafa ondan dökülen,
Aşina olmasın sakın içime gömülen,
Kandırsın etrafı zahirde görünen,
Yüreğimi yaksın içime süzülen.

Tutup çıkartmasınlar beni bu girdaptan,
Aşıklara pay kalmasın bu seraptan,
Yalan mısralar anlatmasın hicaptan,
Saklı dursun gönlümde solmasın haraptan.

Hayallerim yıkılsın, savrulsun çöllere.
Kapansın bahtım, dönmesin o yöne.
Yüz çevirip yargılasınlar beni köhnede,
Parçalansın gönlüm göz göre göre.

Aşkımın yazıldığı buzlar erisin,
Gökyüzüne sığmayan başım eğilsin,
Sevginin her zerresi dağlara serilsin,
Aşk için alınan nefesler kesilsin!

Yeşermesin otlar tek tek kurusun.
Bana nispet edilsin adı, yok oluşun.
Hesabı sorulsun her halde dik duruşun,
Vefalı gönlüm ateşlerde kavrulsun.

Solsun güller, ötmesin bülbüller.
Deryalara salınsın aşk için yazılan şiirler.
Toplansın bütün ekilen çiçekler.
Terk etsin sevdiklerini vefalı gönüller.

Silinsin benliğimdeki tüm hatıralar.
Sökülüp alınsın her bir sayfalar.
Gömülsün, gönlümdeki tüm anılar.
Zindanlara atılsın Leylalar Mecnunlar.