1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
58
Okunma
Karanlık surların önünde bir genç adam,
Gözlerinde parlar kadim bir rüya.
"Ya ben İstanbul’u alırım," der her dem,
"Ya İstanbul beni gömer bu toprağa."
Haliç’in uykusunu böler gemiler,
Karadan yürür donanma, sessiz ve derin.
Zincirler kırılır, sarsılır kuleler,
Müjdesi duyulur o mukaddes seferin.
Gedikpaşa, Ulubatlı, binlerce yiğit,
Tekbir sesleriyle titrer yedi tepe.
Bizans’ın surları artık birer şahit,
Tarihin yazdığı o büyük edebe.
Sultan Mehmet Han, adaletin kılıcı,
İlimle yoğrulmuş, sanata sevdalı.
Fethin rüzgarı her daim kalıcı,
Cihanın gördüğü en görkemli dâhi.
Karanlık orta çağ çekilirken geri,
Güneş gibi doğar Ayasofya’dan.
O, kutlu ordunun eşsiz rehberi,
Vazgeçmedi asla o büyük sevdadan.
"İmkanın sınırını görmek için, imkansızı denemek lazım."
— Fatih Sultan Mehmet
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz