​Gözüm arkada değil, yönüm hep aynı yöne,
Bu can bu tende oldukça, dönmem ben özüme.
Aksa’da aksa da kanım, helaldir bu yola,
Menzilim Hakk’ın rızası, vermem asla mola.

​Dünya bir yana dursun, benim yolum bellidir,
İmanla çarpan yürek, en keskin tecellidir.
Verdiğim sözden dönmek yakışmaz bu serime,
Mevla’nın aşkı düşmüş bir kere ciğerime.

​Fırtınalar kopsa da, sarsılmaz bu irade,
Vuslatın ateşiyle, yüreğim hep amade.
Yorulmak nedir bilmem, bu yol aşkın yoludur,
Dikenler arasında, gönlüm rahmet doludur.

​Bize geri dönmek yok, hep ileri bakmalı,
Gönül kandillerini birer birer yakmalı.
Ateşten gömlek olsa, giyeriz biz severek,
İhlas ile yürürüz, her engeli yenerek.

​Ahdimiz var ezelden, dönmek olmaz kapıdan,
Biz böyle dersi aldık, o en sağlam yapıdan.
Zulmün ordusu gelse, korku nedir bilmeyiz,
Hakk’ın yazdığı yoldan, biz asla çekilmeyiz.

​Kan karışsa toprağa, çiçek açar her yanı,
Feda olsun bu yolda, bu dünyanın her anı.
Menzile varmak için, can koyduk biz ortaya,
Takılmayız dünyanın kurduğu hiçbir ağa.

​Sözümüz sözdür bizim, geri adım atılmaz,
Bu mübarek dava ki, hiçbir şeye satılmaz.
Yemin olsun her nefse, her bir zerre nefese,
Gerek yok bu cihanda, başka hiçbir hevese.

​Menzildir benim sonum, kararımdır bu kader,
Rabbim nasip eylesin, her an hayırlı zafer.
Allâh yolundan asla, sapmayacak bu yürek,
Son nefeste dahi, "Lailaheillallah" diyerek.