Göz göz oldu bu gönül, yâr elinden,
Aşk gelip geceyi yardı içimden.
Bir nefes âh çeksem, döner felek ters,
Mecnun’um sanma, ben sarhoşum sersem
Aşk’un bâde’siyle yandı bu Kerem.


Dergâhın eşiğinde yatıp kalktım,
Bir dudak suyu için bin can sattım.
Leyla’yı bırak, çöl değil bu hâlim,
Vuslatın zevkinde her şeyi unuttum
Bedenin hücremde enelhak çattım.


Ten denen badeden sıyrıldı canım,
Âlemlere yürüdü safâ kervanım.
Bir damla yaşımda yedi deniz boğuldu,
Seninle doldu gece, sensiz kaldı anım
Ne dersen de: “Aşk” dedi her figanım.


Elif gibi dimdik, nokta gibi delik,
Misk kokar nefesim, def çalar saç örgüsü.
Bir sözün bin yıl sürer dönüşünü benim,
Düşsem de aşk yolunda düşmek değil delik
Yâr, senin peçende gizli binlerce gerçeklik.


Şu dağlara kar yağmış, aşk elinden erir,
Seher yeli değse tenine, ah ederim.
Yedi kat göklerden seslenir melekler:
“Kul, aşkınla geçtin sen arş ve ferş nedir…”
Ben sadece derim: “Aşk odur hem dost hem şer.”


Bülbül gül dalında, ben senin bağrında,
Bir nefesten ibaret bu ömür harmanı.
Kudret elmasını seninle soydum,
Cenneti ararken buldum dudağında
Aşkın hem cennet hem cehennem tadı.