11
Yorum
27
Beğeni
5,0
Puan
405
Okunma


Tedbir evinden hikmetle çıkın!
Tevekkül sokağına taş yağabilir
Böyle söylüyor Nebi,
Develer kimseye yol göstermiyor artık
Küf, insandan daha cesur ve bilgin
Kalbim, hicret hanesi olmaya da layık değil
Öyle durulup kalamam, bana sefalet gerek
Çöl içinde bir yüzük kadar büyük bu yurt
Miskin kullara küller dolusu kâseler var
Cevval, kan kımıldatanlara ölmek yakın
Ben hünerimi küfre hınçladım ve bildim
Avredi ulu orta sesleşen
Gülünçler peyda iken ar yoksunluğunda
Takdis edemiyorum put örülü kıblemi
Temiz bir yüz gerek bana,
Müslüman gözlü, mert ve zeka bilenmiş
İnsan artığının bezgin suratsızlığına yaraşmam
Rabb’e teslim olarak varıp öyle yalvarmalı
Diyebilir ki sersem çekirgeler,
Tarlalara tüneyen anarşist bildirilerinde
"Suç göremiyorum kendimde, sahibim var"
Firavun sordukça, yer alnına daha da yaklaştı
Her kafir mecbur secde etmeye, insansa
İnkâr yerinde durun ve kaybolmayın
Kendimi güzel süslerim, öylesine mağrurum
Öksüz de gülebilirim, bakir kahır okşarken
Bayramsa çürük tenden bana ne!
Annemin kabrine su ve karanfil gerek.
Allah’ın öldürdüklerini sevmekle olmuyor
İman sorgusu görmüş körler, köle değil
Aklımın köpek uykusundayım,
Sadık kalmam yalaklara ve suya, hatta ete.
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.