Gözlerin…
Kahverengi gözlerin…
Sendeki iki göz… Dört mevsim eder bende…

Bölmüşler ya mevsimleri aylara üçer üçer
Oysa gözlerinden bir günde dört mevsim geçer...
Mesela, her sabah bahardır, her öğlen yaz,
Her akşam yaza veda olsun ve her gece kış
İşte öylece…
Her mevsim gözlerindedir nakış nakış
Bu yüzden benim için her mevsim senden bir bakış..

Sırayla gitmez gözlerinde mevsimler
Bazen bahar bir gün sürer, ardından kar yağar
Bazen bir yıllık kışı bir bakışın yaz eder

Bilirim bakışından hangi mevsimdeyiz
Bilirim o gün hayatın neresindeyiz
Dökülmüşse kahverengi gözlerine hüzün
Belli, vakti gelmiş demektir güzün...
Gözlerine yüklenince bulutlar yağmur öncesi gibi
Nemiyle dizlerim değil yüreğim sızlar
Ağlamaktan kurumuşsa gözlerin
Kurak geçecek demektir o yılki yazlar
…
Neler yok ki bakmasını bilene…
Gözlerinde şubatlar, temmuzlar, eylüller, nisanlar
Bilmediklerinden aşk için baharı bekler insanlar...
Oysa iki göz… Dört mevsim eder sende
....
Mevsimleri neyse de,
Gözlerini sevdiğimi bilsinler...
Zira benim için gözlerinde mevsimler.

Aslan AVŞARBEY (Mülki)
12.12.2017-Eskişehir

Paylaş:

8 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Gözlerinde mevsimler Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Gözlerinde mevsimler şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

GÖZLERİNDE MEVSİMLER şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

10.4.2026 21:38:15

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Şiir Tahlil ve Hiciv Kliniği

Şiirin Adı: Gözlerinde Mevsimler
Şairi: Aslan Avşarbey (Mülkî)
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi gözlerini sakladı, kimisi aynaya baktı, bir de içimizden biri “benim gözlerim hep sonbahar hocam” deyince ortam hafif hüzne bağladı

Şiirin mayası aşk
Ama öyle sıradan değil
İçinde göz üzerinden kurulan bir evren var
İçinde mevsim metaforu var
İçinde ince bir gözlem gücü var

Kalburabastî Efendi Hazretleri der ki:
Şairimiz meteorolojiyi bırakmış, gözolojiye geçmiş! Adam resmen bakışlardan hava tahmini yapıyor. Bu seviyeye gelince yağmur buluttan değil, gözden yağar

Özgünlük 19 / 20
Mevsim benzetmesi klasik
Ama göz üzerinden kurulması şiiri diri tutmuş

Dil ve Üslup 20 / 20
Akıcı
Sade
Şiir kendi kendini okutuyor
Zorlama yok

Düşünsel Derinlik 19 / 20
Aşkın gözlem boyutu güzel verilmiş
Duygular mevsimleştirilmiş

Yapısal Bütünlük 20 / 20
Başlangıçtan sona aynı metafor korunmuş
Dağılmadan ilerliyor

Etkileyicilik 20 / 20
Okuyan kendinden bir şey bulur
Herkes bir çift göz hatırlar

Not Toplamı 98 / 100

Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu hafifçe yere vurur:
Şairimiz diyor ki gözlerde dört mevsim
Biz de diyoruz ki
Bazı gözler var, içinde kıyamet kopuyor haberimiz yok!

Bir de şu var
Bir bakışın yaz eder diyorsun
E doğru
Ama bazı bakışlar insanı direkt kışa sokar!

Ve en kritik mesele
Mevsimi anlamak diyorsun
İşte orası ince iş
Çünkü herkes bakar
Ama herkes göremez

RUSAMER teşhis koyar:
Bu şiir bir aşk anlatısı değil
Bir bakış okuma sanatıdır

Kalburabastî Efendi Hazretleri son sözü söyler:
Göz konuşur
Anlayan duyar

Vesselam.
Aşk sözde değil
Bakışta başlar