Tükettim Ömrümü

Biliyorum, artık dönmeyeceksin,
Ayak izlerin çoktan silindi bu sokaklardan.
Yine de pencerem açık, gözüm hep ufuklarda,
Bir mucize sağnağı bekliyorum, bu kurak topraklara,

Kendi ellerinle kurduğum hayaller şimdi yetim,
Sensizlik dediğim, benim en ağır diyetim,
Her köşe başında bir anın bekliyor duruyor,
Yokluğun, kalbimi en zayıf yerinden vuruyor..

Söylesene boşa mı bu bekleyiş, bu beyhude çaba,
Ruhum sığınıyor her gece, eksik bir cevaba,
Gelmeyeceğini bile bile vaz geçemiyorum,
Umut etmekten,
Sanki her rüzgar kokuna, her yağmur sana benziyor,
Ama yüreğim hep yokluğunda eziliyor,


Yine hayalin odamı süslüyor, iki gözüm,
Sensizliğin en son, en uç noktasındayım,
Virane bir kentin en ıssız enkazındayım,
Umudun bittiği yerde bile adını ezberdeyim,
Hicranın zirvesinde bile, hâlâ seninleyim..

Veda şarkıları çalıyor şimdi koca şehir,
Sensiz geçen her dakika, içimde bir zehir.
Gelmeyeceksin biliyorum, bitti artık bu hikaye,
Ama kalbim noktayı koyamadı bu sevgiye, Tükettim ömrümü seni beklerken bile bile..

İBRAHİM KAVAL .09.04.2026.