Değerli dost şairem;

Hayata dair derin bir farkındalık ve uyanış anını ne de güzel betimlemişsin. Maddi dünyanın ötesindeki hakikati kavrama çabasını, yüksek ideallerden, hayallerden, gerçekliğin özüne dönüşünü, hakikatle yüzleşme vaktinin geldiğini anlatan mısralarda, hayatın geçiciliği ve insanın acı karşısındaki sorgulamasını yaparak, hayatın kırılganlığını, ölümün mutlaklığını ve insanın kader karşısındaki çaresizliğini felsefi bir dille sorgulamışsın.

Canın emanet olduğu, kısmetin başkasına bağlı olduğu bir varoluşta, çekilen acının sorumlusunu arayan derin bir iç hesaplaşmayı da düşündüren bir dille yazmışsın.

"Saydam liman", "kırık can parçaları", "eşikte bavul" sıfatları bence vedayı ve geçmişin ağırlığını simgelemiş. Final ise, sevgiyi itiraf etme isteği ile "sevmek vakti" ile sonlanmış.

Emeğine, o güzel gönlüne ve asil ruhuna sağlık.

Şiiriniz, yaşam, ölüm ve aşkı iç içe geçiren derin bir yolculuk sunuyor. “İçimde saklayamıyorum artık / sevmek vakti…” dizeleri çok dokunaklı.

Yüreğinize sağlık, eserinizin etkisi uzun süre hissediliyor. Tebrik ederim, nice anlamlı şiirlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.