3
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
289
Okunma
Vakit Geldi
Ne zaman sırrına ersem bu diyarın
semadan yere serilir gözlerim
düşten uyanır hislerim
geceden güne kalkar tenim.
Kefilim yaşamaya
lakin ölümdür gerçek,
canın emaneti el’in kısmetiyken
bedelidir bir sualin.
Kimin suçu
neyin ucu bu cefa?..
Saydam bir liman
ve kırık can parçaları gibi gemiler,
eşikte bir bavul(lar)
adımların bekçisi.
Ne güzel mırıldanıyor deniz,
ne ilk ne son ömür
ve kış ile yaz sadece..
Gece, gündüz göç örtüsü
daim hür mevsimi
mavisel doğuşun tan yeri..
İçimde saklayamıyorum artık
sevmek vakti...
Mahire
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz