2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
164
Okunma
Sevmek yürek ister,
Öyle dilde kolay, kalpte ağır bir yüktür bu;
Herkes “seviyorum” diyebilir belki,
Ama herkes taşıyamaz o sözün altındaki ağırlığı.
Sevmek;
Bir çift gözde kaybolmak değildir sadece,
Bir ömür o gözlerde kendini bulabilmektir.
Bir gülüşe kapılıp gitmek değil,
O gülüş solduğunda da yanında kalabilmektir.
Sevmek sabır ister,
Gece yarısı içini kemiren sessizlikte bile
Adını fısıldayıp vazgeçmemektir.
Yorulduğunda gitmek değil,
Yorulduğunda daha sıkı tutmaktır elleri.
Sevmek fedakârlıktır,
Kendinden eksilerek çoğalmaktır bazen,
Bir lokmayı bölmek, bir ömrü paylaşmaktır.
“Ben” demeyi unutup
“Biz” diye nefes almaktır.
Sevmek acıtır…
Hem de en derinden, en sessiz yerinden kalbin.
Çünkü insan en çok sevdiğinden yara alır,
En çok sevdiğiyle sınanır hayatın ortasında.
Ama yine de sevmek…
Vazgeçmemektir.
Bir kapı kapanırken içinden
Bin umutla yeniden yürümektir hayata.
Sevmek emek ister,
Bir çiçeği sulamak gibi her gün yeniden;
İhmal edersen solar,
Unutursan kaybolur,
Ama bakarsan kök salar derinlere.
Sevmek sadakattir,
Gözlerin kalabalıkta bile
Tek bir yüzü aramasıdır.
Kalbin, başka hiçbir limana yanaşmadan
Aynı kıyıda beklemesidir.
Sevmek cesarettir,
Yıkılacağını bile bile
Kalbini birine emanet etmektir.
Korkularına rağmen yürümek,
“Ya kaybedersem” demeden sevebilmektir.
Ve bil ki…
Gerçek sevgi bağırmaz, göstermez kendini;
Sessizce büyür, derinleşir, kök salar.
Bir bakışta saklıdır bazen,
Bir dokunuşta, bir susuşta…
Sevmek yürek ister…
Herkes seviyor gibi yapar,
Ama gerçekten seven azdır bu dünyada.
Ve o az olanlar var ya…
Onlar,
Sevdiği için yanmayı da bilir,
Yıkılmayı da, yeniden doğmayı da…
Çünkü onlar bilir:
Sevgi, bir son değil,
Bir ömür süren en güzel sınavdır.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.