Sende kalmış hayatım,
geri ver bana hayatımı…
Ben sana sadece kalbimi değil,
gülüşlerimi de bırakmışım.

Meğer insan birini severken
kendinden eksiliyormuş sessizce.
Bir bakışına ömür veren ben,
şimdi aynalarda kendimi arıyorum.

Geceler uzun…
Hem de sensizliğin kadar uzun.
Pencereme vuran her rüzgâr
adını fısıldıyor karanlığa.
Ben susuyorum…
Çünkü bazı acılar
ancak sessizlikte büyüyor.

Bir zamanlar ellerin vardı ellerimde,
dünya küçücük bir mutluluktu.
Şimdi koskoca şehirlerin içinde
kaybolmuş bir yalnızlık gibiyim.

Çaylar soğuyor masamda,
şarkılar yarım kalıyor dudaklarımda.
Sen gittin gideli
hiçbir sabah güneş gibi doğmadı içime.

Ben seni severken
kendimi unutmuşum meğer.
Bütün dualarım sen olmuşsun,
bütün yenilgilerim de…

Şimdi dön desem dönemem,
git desem gidemem.
Bir sen kaldın içimde,
bir de senden kalan kırık bir ömür…

Sende kalmış hayatım,
geri ver bana hayatımı.
Çünkü ben sensizliği değil,
sende kaybettiğim beni ağlıyorum…