Giden gençliğim, hangi rüzgâra kapıldın,
Hangi yollar aldı seni benden habersiz?
Bir zamanlar gözlerimde bahardı umutlar,
Şimdi hatıralar kaldı sessiz ve kederli.

Koşardım ardıma bakmadan yarınlara,
Düşlerim gökyüzünden daha genişti o vakit.
Ne yorgunluk tanırdım ne de ayrılık acısı,
Her sabah yeniden doğardı içimde hayat.

Yıllar geçti usulca, fark ettirmeden kendini,
Bir aynada gördüm saçlarıma düşen zamanı.
Meğer ömür dediğin bir avuç nefesmiş,
Tutmak istedikçe kayıp giden su misali.

Şimdi eski sokaklarda adımı arıyorum,
Çocukluğumun sesleri uzaktan çağırıyor beni.
Bir köşe başında kahkaham kalmış sanki,
Bir başka yerde ilk sevdam bekliyor hâlâ.

Ey giden gençliğim, sana kırgın değilim,
Çünkü sen giderken bana hatıralar bıraktın.
Biraz özlem, biraz hüzün, biraz da tebessüm,
İnsan dediğin zaten bunlarla yaşarmış.

Ne olur bir gece rüyama uğra yine,
Eskisi gibi umutla baksın gözlerim.
Bilirim dönmezsin artık geçen yıllarla,
Ama adını anınca ısınsın içimdeki mevsimler.

Giden gençliğim, ardından ağlasam da,
Şükür ki yaşanmış günlerim var geride.
Bir ömür tükenirken anladım ki sonunda,
Asıl zenginlik sevgidir, kalan ise sadece hatıra...