Beklemek içimde kor bir ateş,
Unutmak desen bambaşka bir eş…
Kalbim susmuyor, aklımda savaş,
Hangisi doğru, hangisi telaş…

Zaman akıp gider, iz bırakır,
Her hatıra içimde yankı yapar…
Ne kal diyebilirim ne git artık,
Bu sevda beni kalbimi yakar…

Geceler çöker omuzlarıma,
Adın düşer en derin yarama…
“Unut” der aklım usulca bana,
Kalbim haykırır: “Sev sonuna!”

Beklemek yorar, tüketir beni,
Unutmak siler sanki her şeyi…
Ama ikisi de yarım eder,
Eksik bırakır kalbimde seni…

Bir yol ayrımı bu, karanlık, dar,
Ne geri dönüş ne umut var…
Adım atsam kırılır hayaller,
Dursam içimde kopar fırtınalar…

Suskunluğum bile seni söyler,
Her nefesim adını ezberler…
Ne vazgeçebildim ne sarıldım,
İçimde iki ayrı kader…

En berbatı bu işte sevgili,
Ne giden belli ne kalan deli…
Beklemek mi, unutmak mı dersin?
Ben kaldım… ikisinin tam yeri…

@NURAL BEKTAŞLI