8
Yorum
22
Beğeni
0,0
Puan
135
Okunma

Öyle bir devirde yaşıyoruz ki;
"Bilmemek" en güvenli yol diye bilip susmuşuz,
Gerçeği görüp gözümüzü yummuşuz,
Kendi halimize sessizce üzülmüşüz.
Vicdanlar susmuş, merhamet yorulmuş,
Alın teri hiçe sayılmış,
Dur desek belki de değişir!
Suskunluk bulaşıcı, cesaretse tek ilaç,
Umut, yıkıntının altından filizlenen ağaç.
İnsan en çok dik duruşa muhtaç,
Yine de saklı bir umut var insanların içinde,
İlkbahar güneşi gibi parlayıp duruyor yeryüzünde.
Kalbimizden umutlar eksilmesin,
Sonsuz imkanlar açılsın inşallah önümüze.
Orhan Gülaçar
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.