Bu dünyada yaşıyoruz,
Ağzına kadar insan dolu.
Tramvayda, kuyrukta, sokakta...
Aynı havayı soluyup birbirimize değmeden geçiyoruz.

Fakat bazı insanlar var.
O kadar iyiler ki.

Bağırmadan haklı olabiliyorlar.
Kimse dönüp bakmazken yere düşeni kaldırıyorlar.
Kendi yarasını saklayıp başkasının acısına yer açıyorlar.

Onları bir arabanın çarpıp kaçtığı
Yaralı bir sokak hayvanını kucağında
Gözyaşları içinde veterinere taşırken
Ya da şehrin uzak bir köşesinde
Açlığa terk edilmiş bir sokak hayvanını
Sessizce beslerken görürsünüz.
Bunu karşılık beklemeden yapıyorlar.

Yanlarından geçerken bakışlarından anlıyorsunuz ,
Duruşları memleket gibi.
Konuştuklarında şahsiyetin havası esiyor .

Bazen merak ediyorum,
Acaba onlar bu dünyada mı yaşıyor,
Yoksa biz arada bir onların dünyasına mı uğruyoruz ?
Belki de cennet denilen yer,
Böyle insanların yanında birkaç saniye durabildiğimiz bir ruh halidir.

Orhan Gülaçar

09.04.2017 ___ Kayıtlı ___