Ne iyi olurdu,
Verildiği gibi kalsaydı,
Ruhumuz!
Umudumuzu kaybetmeden,
Doğal duygularımızı,
Sapasağlam taşıyabilseydik yarınlara!

Belki de bu yüzdendir,
Gözlerimizdeki o derin hüzün,
Her gün yeni bir yırtık.
Ve her yıl koca bir delik.
Delik deşik oldu ömrümüz...

Ama içimizde,
İlk nefesin diriliği ile
Bir başlangıç duruyor,
Hiçbir korkuyla silinmemiş,
Hiçbir alışkanlıkla değişmemiş.
Beynimizin aksine
Unuttukça uyuşmayan
Yorulmuş ruhumuz bekliyor...
Ona itina göstermek en önemli görevimiz.

Orhan Gülaçar

____13.07.2018 ___Kayıtlı ____

Paylaş:

8 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Delik deşik Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Delik deşik şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

DELİK DEŞİK şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Tercanlı24, @tercanli24

19.4.2026 00:18:14

Emeğinize ve kaleminize sağlık güzel bir çalışma anlamlı dizeler kutlarım emeğinizi selamlar sevgiler gönderdim
hayırlı geceler diliyorum değerli kalem

Mehmet DEMİR, @mehmetdemir1

18.4.2026 21:58:46

öncelikle tebrik ediyorum gönüne ağlık ağabeyim...
hayat işte insan ne kadar parçalanırsa parçalansın, içinde dokunulmayı bekleyen o ilk, bozulmamış özü hala sessizce yaşamaya devam eder,
bu o duyguyu taşıyan herkes aynı zamanda yaşayandır, eksik olmayın
selam ve saygıyla...

Ebuzer Ozkan, @ebuzerozkan

18.4.2026 19:56:09

İnsanın iç dünyasındaki yıpranmayı ve buna rağmen saklı kalan o saf özü çok etkileyici bir şekilde anlatmışsınız. Hüzünle umut arasındaki denge şiire derinlik katmış.

“Her yara bir iz bırakır ama,
İçimizde hâlâ ilk ışık yanar.
Karanlık ne kadar büyüse de, o kıvılcım sönmez…”

Yüreğinize sağlık, kaleminiz bu derin duyguları taşımaya devam etsin; nice anlamlı dizelerde buluşmak dileğiyle selam ve saygılarımla.

erbensalim, @erbensalim

18.4.2026 19:44:17

Emanet Bilinci: Ruhun "verildiği gibi kalması" arzusu, insanın hayata başladığı o lekesiz ve doğal halini koruma özlemini çok güzel yansıtıyor.

Zamanın Tahribatı: Her geçen günün bir yırtık, her yılın bir delik açması; hayatın bizi nasıl törpülediğini ve eksilttiğini "delik deşik" imgesiyle somutlaştırmış.

Yorulmuş Ruhun Bekleyişi: Şiirin en can alıcı yeri sonu: Beynimiz unuttukça uyuşabilir ama ruh yorulsa da unutmuyor ve hâlâ bir "itina" bekliyor.

Ruhumuzu yarınlara sapasağlam taşıyamasak da, o "ilk nefesin diriliğini" içimizde bir yerlerde hatırlamak bile büyük bir teselli. Orhan Bey’in kalemine, o yorgun ama umutlu ruhuna sağlık