Yıllarım Yorgun

Duygusuz zamanın içine düştüm
Takatim tükendi, dillerim yorgun
Acılar depreşti, dermana koştum
Mevsimler tükendi, yıllarım yorgun

Sevdanın yoluna bağrımı serdim
Vefasız yar için ömrümü verdim
Karlı dağlarımda hasreti derdim
Güllerim açmıyor, dallarım yorgun

Talihim kör imiş, halimi bilmez
Düşlerim yüzünden kaderim gülmez
Dikenim var diye bülbülüm gelmez
Yapraklarım solgun, güllerim yorgun

Gönlüm aşk pınarı, yüreğim çağlar
Kendimi bileli gözlerim ağlar
Yarenler bu işi kadere bağlar
Yarına bağlanan yollarım yorgun

Mevla’dan saklarım mücrim yüzümü
Aşk denen illete yumdum gözümü
Dünya nimetinden çektim özümü
Duam yarım kaldı, ellerim yorgun

Hoşoğlu, ne bilsin güzel kelamı
Hakkı yazamıyor, aciz kalemi
Bir sırlar yumağı bilir âlemi
Umudum kalmadı, hallerim yorgun

Mustafa Hoşoğlu

Gönül kervanımı çöllere saldım,
Seraplar peşinde biçare kaldım,
Ummanda kayboldum, hayale daldım,
Sahili görmeyen, sularım yorgun……Ebuzer Özkan