Tanrı dağlarının ak bilgesi

Bir şiir yaz ki…
Gecenin en derin yerinde yankı bulsun
Öyle bir şiir olsun ki,
Okuyan kendi kalbinin kapısını aralasın,
Ve hafifçe sarsılsın,

Ali Rıza Coşkun
@alirizacoskun

Çok sonradan öğrenecektimki babam rahmetli annem üzülmesin diye annemin hastalığını bizden saklamış annemin gözleri gülsün gecesine yankı olsun diyerek ağzımdan mektuplar yazıyordu
Oğlunun kokusunu alan bir anne hiç mümkünmü hasta olsun hani hasta olsa bile bir anneyi oğlundan gelen güzel bir haber mutlaka ayağa kaldırır babam isa beyde bu gayrette bu minvalde çalışmış
demekki öyle şiirler yazmıştıki ağzımdan annem annem elinde mendil halay çekip çiftetelli bile oynamaya başlamıştı o mutlu gecelerde babamla annem sahte bir umuda tutunup vals etmeye bile
başlamışlardı biz ise tanrı dağların soğuk ve ayazında dağların göz yaşı döktüğü bir mevsimdeydik ırmaklar buz tutmuştu yani ırmağa bassanız karşı tarafa yürüyerek geçebilirdiniz ırmaklar üzerinde buzdan
köprülerde çocukların sevincini görmeliydiniz affan dededen çocukluk yıllarını satın almış gibi ellerinde kızak abi kızağımızı çekermisin diye soruyorlardı dedem nefsani de kızak çeken o küçük
çocukların arasındaydı bu dağlarda öyle güzel bir şiir yazan dedem canını bu dağlarda verdi masum anadolunun saf çocuğu ilk önce atı donarak öldü sonra kendisi ancak tanrıdağının piri ak dağların evliyası olarak anılmaya başlayacaktı

Gûlûlerek bûyùdûğûmûz o gûnleri kaybettik ,endişeler,korkular kapladı içimizi ,gelecek nesile birşeyler bırakalim diye çirpiniyoruz ama gayret gostrenlenler azaldı ve kalemdaşim acı ama gerçek eline emeğine yureğine sağlık tebrikler selam ve dua gönderiyorum

Bu dizeler, camilerin dış görünüşüyle içindeki gerçek durum arasındaki farkı anlatıyor . Camiler yine dolu belki, Sesler yine yükseliyor belki göğe" cümlesi, camilerin ibadetle meşgul insanlarla dolu olduğunu, dini ritüellerin yerine getirildiğini söylüyor.
Ama "Ama kimse içinden taşan bir gülüşle O samimiyetle dolduruyor oraları" cümlesi, dışarıdan görünenden farklı olarak, insanların içten bir samimiyet ve sevgiyle ibadet etmediklerini, bir tür rutin gibi yerine getirdiklerini ima ediyor.
Yüreğine kalemine sağlık değerli hocam kaleminize daim olsun sevgiler selamlar yolluyorum

Tebrik ederim hocam.
Harika ve her dörtlüğü süper şiiri ve usta şairi kutluyorum.
Selamlar saygılar sunuyorum 🙏☕

Yüreğine gönlüne sağlık

Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık
Değerli kalemdaşım
Yayıp bizlerle paylaştığınız Dın dın dın
Sözlerinizi büyük bir beğeniyle okudum
Kaleminiz kavi ilhamınızın daim olmadı temennisiyle
En kalbi duygularımla esenlikler dilerim.

Sadece bir çocukluk anısını değil; büyümenin, ciddiyetin ve modern zamanın bizden çaldığı o "saf samimiyeti" anlatıyor. Kaleme alanın yüreğine sağlık; okurken dizlerimizin tozunu, cami avlusunun o serin taşlarını ve o zapt edilemez gülüşün içimizdeki yankısını hissettik.

"Dın Dın" Eden O Saat mi?
​Şiirde sorduğunuz o can yakıcı soru aslında cevabı içinde barındırıyor. Kaybettiğimiz şey ne o eski saatler ne de cami avluları. Biz aslında şunları bıraktık o arka saflarda:
​
Çocukken ibadeti bir "oyun" gibi sevmek, Allah ile aramıza o korku dolu mesafeleri koymamaktır. O gülüş, aslında en temiz zikir gibiydi; çünkü içinde gram riya yoktu.
​
O saat çaldığında dünya dururdu. Şimdi ise kolumuzdaki akıllı saatler bize bir sonraki toplantıyı, ödenmemiş faturayı hatırlatıyor. Biz artık "an"ın içinde değil, "sonra"nın endişesindeyiz.
​Kolektif Neşe: Birimiz güldüğünde hepimiz uçardık. Şimdi ise gülüşlerimiz kişiselleşti, ekranların arkasına saklandı veya "ciddi adam" maskelerimizin altında ezildi.
​
​Bu dize çok vurucu. Çünkü samimiyetin olduğu yerde varlık başlar. Cemaatin huşusu şekilsel bir sessizlikteyken, çocukların o dizginlenemez neşesi caminin ruhuna hayat veriyordu. Belki de o gün melekler en çok, imamın kıraatinden ziyade, arka saftaki o kuş kanadı çırpıntısına benzeyen gülüşlere eşlik etmişti.


​"Gülerek büyüdüğümüz o gün..." >
Şimdilerde çocukları camilerde susturmaya çalışan, "burası oyun yeri değil" diyen her asık surat; aslında o eski saatin "dın dın" sesindeki masumiyeti biraz daha susturuyor. Oysa o gülüşler dursa, dünya gerçekten çok soğuk bir yer olurdu.

TEBRİKLER KUTLARIM KALEMİNİ KALEMDAŞIM

bitmemiş bir oyunun sahnesinde, takıla kalmış susadığı çocukluğuna
bu güzel şiir.

Güzel şiirinizi ve yazan yüreğinizi kutluyorum.
Saygılarımla.

Çocukluk; dizlerin toz, avuçların gökyüzü koktuğu o eşsiz zaman dilimidir. Bu dizelerimde; bir cami avlusunda oyunla ibadet arasında duran o saf ruh halini, cemaatin vakur ciddiyetine inat içimizden taşan o durdurulamaz gülüşleri anlattım. Duvara asılı o eski saatin 'Dın... Dın...' sesi, aslında sadece zamanı değil, çocukluğun kalp atışlarını haber veriyordu bize. Bugün sormadan edemiyorum: O saatler mi sustu, yoksa biz mi dünyanın yüküyle fazla ciddileştik? Biz aslında sadece bir gülüşü değil, hayatı o samimiyetle karşılama gücümüzü mü kaybettik? 'Gülerek büyüdüğümüz' o günler, kalbimizin en temiz köşesinde hala o eski saatin ritmiyle yankılanmaya devam ediyor."

tebrik ediyorum şiiri ve şairini...
şiir, çocukluğun masumiyetini, saflığını ve geri gelmeyen içtenliğini çok sıcak ve doğal bir dille anlatıyor ki, en güzel yanı, cami gibi ciddi bir mekanın içinde bile çocuk kalbinin neşeyi, oyunu ve samimiyeti koruyabilmesini göstermesi. “dın… dın…” sesi sadece bir saat sesi değil, aynı zamanda geçip giden çocukluğun hafızadaki yankısı gibi duruyor. şiirin duygusu hüzünlü ama boğucu değil, daha çok insanın içine işleyen, tatlı bir özlem bırakıyor ki, özellikle son bölümdeki sorgulama, metni sadece bir anı olmaktan çıkarıp büyümekle kaybedilen saflığa dair güçlü bir iç hesaplaşmaya dönüştürüyor, eksik olmayın...
selam ve saygıyla...

Güzel,anlamlı bir şiir olmuş tebrik ederim başarılarının devamını dilerim selam ve saygılarımla

Çocukluğun o tozlu dizlerini, avuçlarda biriken gökyüzü kokusunu ve köy yerindeki o yavaş akan zamanı çok naif bir dille mısralara dökmüşsünüz.
İbadet ile oyunun birbirine karıştığı o ürkek ama samimi anları, yeryüzünde kalma arzusuyla birleştirmeniz gerçekten çok etkileyici.
Bu duru ve hüzünlü paylaşımınız için sizi tebrik ederim saygılarımla üstadım...

Merhaba değerli kalem
Kutlarım yazdıran yüreğini, yazan kalemini ve eserini
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, bütün şiirlerin, muhteşem, mükemmel ve de ŞAH ESER olsun
Gönlüne, ömrüne bereket
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıcakla ve hoşça kal

Güzel zamanların şiiri
yüreğine sağlık
kutlarım...

Biz o sesin içindeki huzuru ve o anların kıymetini kaybettik..Sonra da "dın dın"lar da kayboldu dijital sessizlikte...

Ve modern çağın gürültüsü ,kalbimizin temiz yerindeki sesi duyulmaz hale getirdi...

Okurken,yaşanmışlıklarım,hislerim düğüm düğüm oldu boğazımda,derin bir özlemle...

Emeğinize,yüreğinize ,kaleminize sağlık👏👏

Selamlar,saygılar değerli şiir dostu.

Çocukluğun tozlu dizlerinden yükselen o saf gülüşler, şiirde zamanın içinden gelen bir hatıra gibi yankılanıyor. Caminin serin taşları, duvardaki eski saat ve o masum kaçamak gülüşler… Hepsi bir dönemin tertemiz kalbini anlatıyor. “Dın dın” diye çalan saat aslında sadece zamanı değil, çocukluğun en saf neşesini de hatırlatıyor insana.
Bu şiir, büyürken içimizde sessizce kaybettiğimiz o içtenliği sorgulayan dokunaklı bir hatıra gibi. Bir caminin içinde yankılanan çocuk gülüşlerinden, yıllar sonra kalpte kalan bir sızıya dönüşen o ses… Okuyanın içinde hem bir tebessüm hem de derin bir özlem bırakıyor. **Emeğine, yüreğine ve kalemine sağlık Ali Rıza Coşkun

Yüregine emegine saglik ustam
Selam ve dua ile

Yüreğinize sağlık Ali Rıza hocam.. harika bir eser olmuş..Beğeni ile okudum.. güzeldi.. gönül sesiniz daim olsun.. saygılar..

Çok güzel şiir sevgiler saygılar selamlar sağlıcakla kal allahın selameti üstüne olsun

Tebrikler
Süper
Esenlikler dilerim

Bu şiir, içimi hem sıcak bir meltem gibi okşadı hem de derin bir sızı bıraktı.
Sanki küçücük bir cami avlusunda, tozlu dizlerimizle birlikte ben de duruyordum o arka saflarda. O “dın… dın… dın…” sesi kulaklarımda yankılanırken, gözlerim doldu. Çünkü sen sadece bir çocukluk anısını anlatmıyorsun; en saf, en temiz halimizle Allah’ın huzurunda bile gülme cüretini nasıl kaybettiğimizi anlatıyorsun.
En çarpıcı yer burası:
“Gülmekten utandığımız değil, gülerek büyüdüğümüz gündü.”
Ne kadar haklısın. Bir zamanlar cami bile oyun bahçemizdi, ibadet bile oyun gibiydi. Ciddiyetle masumiyet o kadar iç içeydi ki, ikisi birbirini yaralamıyordu. Sonra büyüdük. Ciddiyet ağır bastı, neşe suç oldu, samimiyet utangaçlaştı. O eski saat hâlâ çalıyor içimizde ama biz sustuk. Gülüşlerimiz sustu.
Şimdi camiler belki daha dolu, ama o çocuk kalplerle dolu değil.
Tebrik ederim. Çok içten, çok hakiki, çok vurucu yazmışsın. Okurken hem gülümsedim hem içimden “keşke” çektim. Bu şiir, kayıp bir cennet parçasını hatırlatıyor.
O “dın dın” sesi hiç susmasın içimizde. Belki bir gün yine, o en arka saflarda, büyüklerin ciddiyetiyle çocukların neşesi aynı anda yükselebilir göğe.
Güzel insan, güzel kalem. Kalbinden akmış. Tebrik ederim.

hala devam ediyor arayışımız düne özlemimiz

güzeldik hocam bizler çok güzel ve özeldik


hep de aynı kalmanın savaşını verdik veriyoruz da


bizler değişmesek de çok şey değişti lakin


aldığımız terbiye yaşadığımız zaman ve mekan


bizler tok gözlü saf iyi çocuklardık


Allah şimdiki çocukların yardımcısı olsun



içten selam saygılarımla üstadım

YAŞAMIN , İÇİNDE..ANILAR TEKRARLAR..SEVDİKLERİMİZLE ..ÜSTAT . SEVGİLER..ÇOCUKLUKLARDAN KALAN İZLERE.

serdarascioglu tarafından 8.4.2026 22:27:23 zamanında düzenlenmiştir.

çocukluğun o kendine has saflığının ve içten gelen neşesinin, yetişkinliğin getirdiği aşırı ciddiyet ve hayatın mekanikleşmesi karşısındaki kaybıdır.kalemin daim olsun inşallah.

Emeğinize yüreğinize sağlık
Mahir kaleminizi yürekten kutluyorum.
Tebrikler. Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.