Hangi bağdasın…
Kendine mi oturdun bu gece,
Yoksa eksik kalan bir parçanın yanına mı?

Dizlerin birbirine değmiş,
Ama kalbin…
Sanki senden fersah fersah uzakta.

Hangi bağdasın söyle…
Bir çocuk mu arıyorsun içinde,
Tozlu sokaklarda düşe kalka büyüyen?
Yoksa aynalara küsmüş bir genç mi,
Gözlerini kaçıran kendi yüzünden?

Hangi bağdasın…
Kimi annesinin dizinde kaybolur,
Kimi babasının suskunluğunda.
Kimi bir vedanın ortasında kalır,
El sallamayı öğrenemeden.

Sen…
Sen hangi bağdasın?

Bir sevdanın mı içindesin hâlâ,
Adını anmaya kıyamadığın?
Yoksa çoktan unutulduğun bir kalpte
Kendi izini mi sürüyorsun?

Bazıları hayallerine oturur,
Kırık dökük ama hâlâ sıcak.
Bazıları rüyalarına…
Sabah olmasın diye dua eden gözlerle.

Ve bazıları…
Sessizliğe bağdaş kurar.
Çünkü en çok orada konuşur insan
Kendiyle.

Hangi bağdasın…
Bir denklemin içinde misin hâlâ,
Bilinmeyenleri çoğalan?
Toplasan eksik,
Çıksan fazla gelen bir hayatın ortasında…

Belki de aradığın şey
Ne bir insan,
Ne bir anı,
Ne de bir hayal…

Belki aradığın sensin,
Kaybolduğunu kabul edemeyen.

Hangi bağdasın…
Cevap verme hemen.
Düşün biraz daha, sessizce
Anı yaşa, cevap verme

Ve sal gitsin boşver
Belkide ancak kaybolunca bulursun aradığını...

ALİ RIZA COŞKUN ©